Wat houdt de WGBO in?

De WGBO garandeert de rechten de consument/cliënt ten opzichte van medische hulpverleners zoals artsen en therapeuten. De WGBO is van belang voor iedereen die met medische zorg te maken krijgt, want als een zorgverlener een cliënt behandelt, heeft deze automatisch een geneeskundige behandelingsovereenkomst met hem of haar. in de WGBO staan de rechten en plichten die bij zo'n behandelingsovereenkomst horen. Zowel cliënt als zorgverlener hebben rechten en plichten.

Het ontstaan van de WGBO

In de jaren zeventig wilde de maatschappij de positie van de patiënt versterken. Daarom is op 1 april 1995 de WGBO van kracht geworden. Een patiënt kan naleving van deze wet via de rechter afdwingen. De WGBO geldt voor geneeskundige verrichtingen van alle zorgaanbieders zoals artsen en tandartsen. De wet geldt ook voor de verpleging en verzorging van de patiënt tijdens een behandeling in een ziekenhuis.

Rechten en plichten

De zorgverlener moet een goede zorgverlener zijn. De patiënt heeft vooral fundamentele rechten en één plicht, namelijk dat hij de zorgverlener inlichtingen moet geven en dat hij moet meewerken. U vindt de exacte bepalingen over de overeenkomst inzake de geneeskundige behandeling in afdeling 5 (artikelen 446 t/m 468 van Titel 7 van boek 7 van het Burgerlijk Wetboek.

Leeftijd en beslissingsbevoegdheid

In de WGBO worden kinderen als volgt ingedeeld:

tot 12 jaar: ouders of voogd beslissen. Aan jonge kinderen moet wel op een begrijpelijke manier worden verteld wat er met hen gaat gebeuren.

12 tot 16 jaar: zowel ouders als kind moeten toestemming geven. De mening van het kind is in principe doorslaggevend.

vanaf 16 jaar: kinderen zijn beslissingsbevoegd. De ouders krijgen ook geen informatie over hun kind, als deze daar geen toestemming voor geeft.